×
Inter vīgintī quattuor términa solāria calendāriī lunāris Sinicī, Grānum Inflātum (Xiaoman) praestat nōn sōlum propter importāntiam agrāriam sed etiam propter sapientiam profundam in nōmine suo absconditam. Adveniēns circa diem 21 Māiī, indicat tempus quo grāmina ut trīticum et hordeum incipiunt lacte implērī sed nondum plēna sunt. Littera «xiǎo» (parvus) cum litterā «mǎn» (plēnus) paradoxum efficit — plēnitūdinem quae adhūc inperfecta est.
Hoc concēptus vidētur simplicissimus, sed magnam vim continet. In philosophiā Sinicā dīcitur: «Aqua, cum plēna est, effluit; lūna, cum plēna est, decrescit.» Grānum Inplētum docet nōs optimam condiciōnem nōn esse plēnitūdinem absolutam, sed abundantiam lenem et crescentem. Est hoc tempus ut contentī simus, tamen adhūc labōrēmus.
Climaticē, Grana Influentia temperātūrās augēns et pluvias frequentēs adfert, quae conditiōnēs optimās creant ut frūgēs floreant. Agricolae hanc ūnam ex occupatissimīs annī temporibus putant. In meridiōnālī Sinā, hominēs coepērunt brassicam napum metere et orȳzam serere. In septentrione, agri tritīcī aureōs fiunt, et messis admodum paucīs post hebdomadibus erit.
Cultūrālīter, hominēs in hoc tempore cucurbitam amaram et vēgetālia silvestria edunt, quod est mōs fundātus in opinione quod cibī amārī corpus adiūvant ut ad aestātem calidam adaptētur. Familiae quae bombȳcēs alunt etiam caerimōniās speciālēs habent ut deam bombȳcum honōrent.
Grana Influentia pulchrē capit essentiam prīmae aestātis — saeculum speī, incrementī, et tacitī gaudii rerum prope perfectārum, sed nondum perfectārum. 
