Silikon dioksida ialah mineral semula jadi yang banyak terdapat dalam kerak bumi. Ia biasanya dikenali sebagai silika, dan digunakan secara meluas disebabkan oleh sifat-sifat istimewanya. Ciri menarik lain bagi silikon dioksida ialah ia bersifat menolak air (sehingga had tertentu), atau dalam erti kata lain, bersifat hidrofobik. Ini menjadikannya sesuai digunakan dalam pembinaan salutan dan produk-produk yang perlu kekal kering.
Untuk mencipta salutan silikon dioksida, permukaan partikel silikon dioksida dirawat dengan bahan kimia yang direka untuk menyebabkan ia menolak air. Ini mengubah permukaan partikel tersebut supaya ia tidak lagi menarik molekul air. Itulah sebabnya bahan yang bersalut silikon dioksida adalah kedap air dan boleh digunakan dalam situasi di mana air mungkin menjadi masalah.
Silikon-dioksida hidrofobik ini adalah penting dalam sains bahan. Ia biasanya dijumpai dalam salutan bahan binaan, seperti yang digunakan untuk konkrit dan bata, bagi melindungi daripada kerosakan akibat air. Ia digunakan dalam pakaian untuk menghasilkan fabrik yang kedap air, dalam elektronik supaya komponen-komponen penting selamat daripada kelembapan, dan dalam kosmetik untuk menghasilkan sifat-sifat kedap air dan tahan lama yang menakjubkan. Disebabkan oleh kelenturan yang besar sebagai silikon dioksida hidrofobik, ia merupakan antara bahan yang paling kerap digunakan.
Silikon dioksida tidak boleh membasahi air bukan sahaja disebabkan oleh sifat permukaannya tetapi juga struktur khasnya. Zarah silikon dioksida mempunyai banyak tenaga permukaan, jadi ia menarik molekul ke dalamnya. Walau bagaimanapun, tenaga tersebut menurun sehingga apabila permukaan zarah-zarah ini diubahsuai dengan bahan kimia hidrofobik, zarah-zarah tersebut menjadi hidrofobik, iaitu lebih rintang terhadap air. Apabila air bersentuhan dengan permukaan yang disaluti silikon dioksida hidrofobik, ia membentuk titisan yang hanya berguling pergi dan bukannya diserap. "Itulah sebabnya bahan silikon dioksida hidrofobik boleh menolak air dengan berkesan."
Satu konsep terkini dalam teknologi hidrofobik ialah nanopartikel silikon dioksida. Partikel-partikel ini sangat kecil, berukuran antara 1-100 nm. Partikel ini boleh menembusi permukaan bahan dengan lebih baik disebabkan oleh saiznya yang kecil, seterusnya mencipta lapisan yang lebih berkesan dalam menolak air. Nanopartikel silikon dioksida boleh didapati dalam pelbagai produk, termasuklah pakaian, kasut, salutan kereta dan peralatan elektronik. Apabila penyelidik terus mengkaji nanopartikel ini, kita mungkin akan menyaksikan teknologi hidrofobik yang lebih canggih lagi.